پروردگار را

                       من همان پریشان حال همیشگی ام
                                                با چشمانی پر از اشک
           با قلبی آکنده از درد با دستی که
                                          همیشه به سوی درگاهت
                                                                دراز است
    ازین دنیای تیره و تار به تو پناه اورده ام
                                  پروردگارا یاریم  ده
                 و نگذار در باتلاق دنیا فرو روم
                                                      دلم برایت تنگ است
                               دستهایم
                                                         را بگیر.


 

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه یازدهم آبان 1387 ساعت 3:14 موضوع | لینک ثابت