*(`'·.¸* عاشق دل سوخته *¸.· '´) *
به حرمت آن شاخه ی گل سرخ که لای دفتر ترانه هایم خشک شد ! به حرمت قدمهایی که با هم در آن کوچه ی همیشگی زدیم ! به حرمت بوسه هایمان ! نه ! تو حتی به التماس هایم هم اعتنا نکردی ! قصه به پایان رسید و من همچنان در خیال چشمان سیاه تو ام که ساده فریبم داد ! قصه به پایان رسید و من هنوز بی عشق تو از تمام رویا ها دلگیرم !
رفتی و مرا با دلتنگی هایم تنها گذاشتی ! رفتی در فصلی که تنها امیدم خدا بود و ترانه
و تو که دستهایت سایه بانی بود بر بی کسی های من ... تو که گمان می کردم از تبار آسمانی و دلتنگی هایم را در می یابی ... تو که گمان می کردم ساده ای و سادگی ام را باور داری ... و افسوس که حتی نمی خواستی هم قسم باشی ... افسوس رفتی ... ساده ، ساده مثل دلتنگی های من ... و حتی ساده مثل سادگی هایم ! من ماندم و یک عمر خاطره ... و حتی باور نکردم این بریدن را ... کاش کمی از آنچه که در باورم بودی ، در باورت خانه داشتم ! کاش می فهمیدی صداقتی را که در حرفم بود و در نگاهت نبود ... کاش می فهمیدی بی تو صدا تاب نمی آورد ... رفتی و گریه هایم را ندیدی ... و حتی نفهمیدی من تنها کسی بودم که قصه به پایان رسید و من هنوز در این خیالم که چرا به تو دل بستم و چرا تو به این سادگی از من دل بریدی ؟!! که چرا تو از راه رسیدی و بانوی تک تک این ترانه ها شدی ؟!! ترانه هایی که گرچه در نبود تو نوشته شد اما فقط و فقط مال تو بود که سادگی ام را باور نکردی ! گناهت را می بخشم ! می بخشمت که از من دل بریدی و حتی ندیدی که بی تو چه بر سر این ترانه ها می آید ! ندیدی اشک هایی را که قطره قطره اش قصه ی من بود و بغضی که از هرچه بود از شادی نبود ! بغضی که به دست تو شکست و چشمانی که از رفتن تو غرق اشک شد و تو حتی به این اشکها اعتنا نکردی ! اعتنا نکردی به حرمت ترانه هایی که تنها سهم من از چشمانت بود ! به حرمت آن شاخه ی گل سرخ که لای دفتر ترانه هایم خشک شد ! به حرمت قدمهایی که با هم در آن کوچه ی همیشگی زدیم ! به حرمت بوسه هایمان ! نه ! تو حتی به التماس هایم هم اعتنا نکردی ! قصه به پایان رسید و من همچنان در خیال چشمان سیاه تو ام که ساده فریبم داد ! قصه به پایان رسید و من هنوز بی عشق تو از تمام رویا ها دلگیرم !
خدانگهدار ... خدانگهدار ...
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در دوشنبه سی ام مهر 1386 ساعت 14:20 موضوع | لینک ثابت
بگذارید
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386 ساعت 15:47 موضوع | لینک ثابت
لحظه دیدار
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در پنجشنبه نوزدهم مهر 1386 ساعت 19:6 موضوع | لینک ثابت
خدایا تنهام نزار
مردی با خود زمزمه کرد: خدایا با من حرف بزن
یه سار شروع به خواندن کرد اما مرد نشنید
فریاد براورد خدایا با من حرف بزن......اذرخش در اسمان غرید اما مرد اعتنایی نکرد
مرد به اطراف خود نگاه کرد و گفت:پس تو کجایی؟؟؟؟ بگذار تو را ببینم....... ستاره ای درخشید اما مرد ندید
این مطلب تو ایمیلم اومد و اینجا درج کردم
برو به ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در پنجشنبه نوزدهم مهر 1386 ساعت 18:43 موضوع | لینک ثابت
می ترسم
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در پنجشنبه دوازدهم مهر 1386 ساعت 21:19 موضوع | لینک ثابت
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در سه شنبه دهم مهر 1386 ساعت 21:32 موضوع | لینک ثابت
پاییز
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در پنجشنبه پنجم مهر 1386 ساعت 15:36 موضوع | لینک ثابت
مناجات نامه
آرزو های طلایی ای که احساس می کنم همه اش خاک شده
مرگ یا چیزی یا کسی وحشت کنمرا خالصانه تقدیم کرده ام
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در پنجشنبه پنجم مهر 1386 ساعت 15:22 موضوع | لینک ثابت
عشقولانه
اینم مطالب رو تو تلتکست دیدم و خیلی خوشم اومد گفتم بیارم تو وبلاگم
وقتی به دیابت مبتلا شدم تلخی قند را حس کردم 
تلاش رو از ستاره یاد بگیر که برای به چشم امدن ، روز و شب
در حال چشمک زدن است 
به قلب سنگیم افتخار میکردم ، 
چون غم روزگار اثری در ان
نداشت ! ولی نمیدانستم با سنگتراش با تجربه طرفم
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در پنجشنبه پنجم مهر 1386 ساعت 15:0 موضوع | لینک ثابت
هر كسي دو بار مي ميرد
يكبار آنوقت كه عشق از دلش مي رود وكسي ديگر دوستش ندارد
بار ديگر آنوقـت كـه زنـدگــاني را وداع مـي گويد
اما مرگ زندگي در برابر مرگ عشق ناچيز است
پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت
بيـچــاره از اين عــشـــق سوخــتـن آمـــوخــت
فـــرق مـنـو پـــــروانـــــــه در ايـن اســـــــــت
پــروانه پرش سوخــت ولي من جــگرم سوخت
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در سه شنبه سوم مهر 1386 ساعت 15:3 موضوع | لینک ثابت
راز
راز دل با كس نگفتم چون ندارم محرمي
هر كه را محرم شمردم عاقبت رسوا شدم
راز دل با آب گفتم تا نگويد با كسي
عاقبت ورد زبان ماهي دريا شدم
پاييز مشق هايش را در كوچه و خيابان مي نويسد
اما رفتگر آنها را پاك مي كند!!!
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در سه شنبه سوم مهر 1386 ساعت 13:51 موضوع | لینک ثابت
چت با خدا
گفتی: فانی قریب
.:: من كه نزدیكم (بقره/۱۸۶) ::.
گفتی: و اذكر ربك فی نفسك تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
.:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد كن (اعراف/۲۰۵) ::.
گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لكم
.:: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) ::.
گفتی: و استغفروا ربكم ثم توبوا الیه
.:: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه كنید (هود/۹۰) ::.
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده
.:: مگه نمیدونید خداست كه توبه رو از بندههاش قبول میكنه؟! (توبه/۱۰۴) ::.
گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب
.:: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزندهی گناه هست و پذیرندهی توبه (غافر/۲-۳ ) ::.
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا
.:: خدا همهی گناهها رو میبخشه (زمر/۵۳) ::.
گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله
.:: به جز خدا كیه كه گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::.
... توبه میكنم 
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین
.:: خدا هم توبهكنندهها و هم اونایی كه پاك هستند رو دوست داره (بقره/۲۲۲) ::.
گفتی: الیس الله بكاف عبده
.:: خدا برای بندهاش كافی نیست؟ (زمر/۳۶) ::.
گفتی:
.:: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد كنید و صبح و شب تسبیحش كنید. او كسی هست كه خودش و فرشتههاش بر شما درود و رحمت میفرستن تا شما رو از تاریكیها به سوی روشنایی بیرون بیارن . خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳) ::.
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در سه شنبه سوم مهر 1386 ساعت 13:38 موضوع | لینک ثابت
ESHAGH / ASHEGH/ MASHOGH@
او رفت، تنها ماند...! زندگي کرد و معشوق را فراموش کرد!
از او پرسيدم از عشق چه مي داني؟ برايم از عشق بگو...!
گفت: عشق اتفاق است بايد بنشيني تا بيفتد!
گفت: عشق آسودگيست، خيال است...! خيالي خوش!!
گفت: ماندن است، فرو رفتن در خود است!
گفت: خواستن و تملک است، گرفتن است!
گفت: عشق ساده است! همين جاست دم دست و دنيا پر شده از عشق هاي زودگذر، عشق هاي سادهء اينجايي و عشق هاي نزديک و لحظه اي!
گفتم: تو عاشق نبودي و نيستي...!!
گفتم: عشق يک ماجراست، ماجرايي که بايد آن را بسازي!
گفتم: عشق درد است درد تولدي نو، عشق تولد است به دست خويشتن!
گفتم: عشق رفتن است عبور است، نبودن است!
گفتم: عشق جستجوست، نرسيدن است، نداشتن و بخشيدن است!
گفتم: عشق درد است! دير است و سخت است!
گفتم: عشق زيستن است از نوعي ديگر...!
به فکر فرو رفت و گفت عاشق نبوده ام...؟!!
گفتم: عشق راز است، راز بين من و توست، بر ملا نمي شود و پايان نمي يابد، مگر به مرگ...!!!
نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در یکشنبه یکم مهر 1386 ساعت 10:59 موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ
فهرست اصلی
دوستان
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY