*(`'·.¸* عاشق دل سوخته *¸.· '´) *

تو را داشتن

حتی برای لحظه ای

ارزش یک عمر بی کسی من بود

داشته های من

همیشه برای رویا بود

و فقط نداشته ها

سهم من ...

تو می دانی آن وقت که تکه نوری را طلب کردم

مرا تک ستاره ای دادند

که فانوس راهم باشد

و بعد ...

به جرم وابستگی

خیالش را هم از من ربودند ...

این دلتنگی لعنتی

از کجا می آید

می دانی ... ؟

تو هیچ می دانی

امتداد لحظه های کسالت بار

کدام تجربه را تکرار می کند ... ؟

تو می دانی ...

اما ...

مي خواهي نداني كه مي داني ...

تو مي داني ... تو مي داني ... !

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 13:9 موضوع | لینک ثابت

یکی بود

یکی نبود ...

غیر از خدا

هیچ کس نبود

هیچ کس نبود ...

هرگز نبود انگار ...

چند دقیقه مانده به آمدنش

حسرت جای خالی کسی را می خوردم که نبود

و چند دقیقه گذشته از رفتنش

حسرت جای خالی کسی را می خوردم

که تمام زندگی ام را پر کرده بود ...

هرگز نبود انگار ...

و حال ...

در غروب تمام آرزوهایم

و درست اینجا ... در جنوب تمام رویاهایم

عهدی که با خود بسته بودم را می شکنم

و برای اولین بار اشک را جانشین بغض می کنم

و تو را سهمی از تمام گریه هایم می گذارم

و قصه خود را تمام می کنم

پایان قصه من همه به خانه شان می رسند حتی کلاغ ها

این قصه را خودم تمام می کنم ...

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 13:8 موضوع | لینک ثابت

واژه های بی ثمر

نگاه های بی نظر

و لحظه های بی خبر

بیچاره من ...

بیچاره تو ...

بیچاره من برای لبخند های ساختگی

بیچاره من برای این بغض همیشگی

و برای آن همه حس غریبگی

بیچاره من ...

بیچاره تو ...

بیچاره تو برای آن نگاه عروسکی

بیچاره تو برای این حضور مترسکی

و برای آن همه غرور کاغذی

بیچاره من ...

بیچاره تو ...

بیچاره تمام آرزوهای بر باد سپرده

بیچاره همه لحظه های از یاد برده

و بیچاره آن روح در تن مرده

بیچاره من ...

بیچاره تو ...

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 13:6 موضوع | لینک ثابت

بگذار با چشمان تو ببینم.........

بگذار در نگاه تو ذوب شوم.............

بگذار در زیر باران شانه به شانه ات قدم زنم و تو برایم از آرزوهایت ترانه بسرائی.......

بگذار به قداست عشقمان کوچک شوم وقتی با تو به پرواز شاپرکهای کنار برکه میخندیم.......

بگدار شبها رو به ستاره ها خاطرات شیرینمان را شماره کنم......

بگذار همیشه در ذهنم مثل نگاه اول مهربان و پاک باشی.......

بگذار نگاه مان نه به هوس که به عشق .....آنهم عشقی آسمانی در هم گره بخورد......

بگذار دلم برای تو باشد........

بگذار دلت.......حالم را بپرسد.......

بگذار قلبم برای تو بتپد...........

بگذار آرزوهایم با تو باشد......برای تو......به خاطر تو...........

بگذار خیال کنم دوستم داری و از این خیال شبها با سپیدی روز با ستاره ها باشم........

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 12:40 موضوع | لینک ثابت

می خواهم بروم
                                            از یک راه گم
                                      به سرزمین قلبهای سپید
                 آنجا که مردمانش هرگز با دست بی وضو نان نمی خورند
               آنجا که به کودکانشان دروغ نمی گویند تا از سر بازشان کنند
                              آنجا که رنگ شب را سپید می پندارند
                              آنجا که با نگاه هاشان حرف می زنند
                                    لبانشان را به هم سپرده اند

                               آنجا که عشق هنوز مقدس است
                          آنجا که بتوان معنی رهایی را حس کرد
                                     نمی خواهم متعلق باشم
                                         به هیچ چیز
                                          جز به تو
                              اسارت نقطه ی پایان من است
                                      جز به دستان تو
                                اینجا را بگذار برای همینان
                                              بیا
                       بیا با من تا برویم از میان این مردمان ساکن

                        که دریچه های دلشان همیشه بسته است
                                   از ترس عاشق شدن
                                  بیا با من تا رها شویم
                              از هر چه گیر و دار است
                                         با من باش
                                      تا با تو باشم
                               تا با هر چه دارم و ندارم
                                      برای تو باشم
                                     تا عاشق باشم
                                      فقط و فقط
                                     عاشق تو ...

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 11:45 موضوع | لینک ثابت

دوستان من : بعضي وقتها چيزهايي اتفاق مي افتد که دقيقا بر عکس انتظار و خواست ماست و اگر انصاف داريد به اتفاقاتي که مي افتد بايد اعتماد داشته باشيد . شايد که به وقت و زمانش متوجه دلايل آن اتفاقات شويد. * آدمهايي به زندگي شما وارد مي شوند و به سرعت مي روند * دوستاني پيدا مي شوند و مدتها باقي مي مانند و رد پايي زيبا در درون قلب ما باقي مي گذارند و ما خود اين کار را براي ديگران انجام نمي دهيم چون دوست خود را يافته ايم و ديگري اين کار را براي ما انجام داده.

هرگز فکر نکیند انسانی را شناخته اید چه بسا هر انسانی یک دنیاست و شما در طول تمام عمر خویش قادر به شناخت یک دنیا نخواهید بود

و شخصی که خود را با بدیهایش به شما شناساند از او دوری کنید و کسی را که خوب یافتید دوست بدارید

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در چهارشنبه هفدهم مرداد 1386 ساعت 20:13 موضوع | لینک ثابت

اگه تنها و غریبی
اگه دلتنگی و خسته
دل دریاییتو حتی
اگه موج غم شکسته

غم و جا بذار تو ساحل
دلتو بزن به دریا
می شه دنیا مثه زندون
واسه آدمای تنها

نگاه کن یه مرد تنها
روی ماسه های ساحل
با سر انگشتای خسته ش
می کشه عکس دو تا دل

خدا می دونه که چشماش
چشمه ی اشک و دلش خون

می دونم قلب شکستت واسه اون که رفته تنگه
واسه آدمای عاشق همیشه دنیا قشنگه

نزارین آبی دریا بشه رنگ نا امیدی
شاید اون که رفته برگشت آخه فردا رو چه دیدی

بسترم صدف خالي يك تنهايي است وتو

چون مرواريد گردن اويز كسان دگري

فروتنانه مي شكنم در مقابل گردباد اندوهت

وشكران حيات را قطره قطره مي نوشم

چه سهمناك عقوبتي است تاوان گناهي كه نكردم

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه سیزدهم مرداد 1386 ساعت 15:1 موضوع | لینک ثابت

خيلي سخته

خيلي سخته چيزي رو که تا ديشب بود يادگاري
صبح بلند شي ببيني که ديگه دوستش نداري
خيلي سخته که نباشه هيچ جايي براي آشتي
بي وفا شه اوني که جونتو واسش گذاشتي
خيلي سخته اون کسي که اومد و کردت ديوونه
هوساش وقتي تموم شد بره و پيشت نمونه
خيلي سخته که عزيزي يه شب عازم سفر شه
تازه فرداي همون روز از دوست عاشقش با خبر شه
خيلي سخته توي پاييزبا کسي آشنا شي
اما وقتي که بهار شد يه جوري ازش جدا شي
خيلي سخته يه غريبه به دلت يه وقت بشينه
بعد به اون بگي که چشمات نمي خواد اونو ببينه
خيلي سخته که ببينيش توي يک فصل طلايي
کاش مجازات بدي داشت توي قانون بي وفايي
خيلي سخته واسه اون بشکنه يه روز غرورت
ولي اون نخواد بمونه هميشه سنگ صبورت
خيلي سخته اون که ديروز تو واسش يه رويا بودي
از يادش رفته که واسش تو تموم دنيا بودي

بخند وبه زندگئ اميدوار باش

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه سیزدهم مرداد 1386 ساعت 14:3 موضوع | لینک ثابت

هر شامگاه پرده ی مخمل خیال از دیدگانم بر می گیرم و تمامی وجودم ماه را قطره قطره

می نوشم درخشش طلایی ماه و پرتوهای نقره ای آن را در خود حل می کنم و در جزء

جزء آن تو را می جویم .

ای مهربان

ماه خیالی است در ذهن من که تو سردار آنی ، ماه تصویری است از تو در فراسوی

چشمانم در وادی عشق در قاب چهره ی ماه تو را می جویم و در میان امواج نور

می یابمت.

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه سیزدهم مرداد 1386 ساعت 13:52 موضوع | لینک ثابت

زيباترين تصويري که در زندگانيم ديدم

نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود.

زيبــــــاترين سخني که شنيدم

سکوت دوست داشتني توبود.

زيبــــــــــاترين احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود.

زيــــــــباترين انتظار زندگيم حسرت ديدار توبود.

زيباترين لحظه زندگيم لحظه با تو بودن بود.

زيبــــــاترين هديه عمرم محبت توبود .

زيباترين تنهاييم گريه براي توبود .

زيباترين اعترافم عشق توبود .

تقدیم به عشقم

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 12:40 موضوع | لینک ثابت

هیچ بادی نتوانست که پیغام مرا
پشت دیوار دل او ببرد
لا اقل روزی اگر پرسید در مورد عشق
پس بگویید به او
عشق همان بود که من
به تو می ورزیدم

تو را خواهم تو را تنها
كه در يك گوشه از قلبت به جا مانم
نه با يك بوسه شيرين نه با يك حلقه زرين
كه تنها در نگاهت آشنا مانم

دمي با غم بسر بردن جهان يكسر نمي ارزد
به مي بفروش دلق ماكزين بهترنمي ارزد
شكوه تاج سلطاني كه بيم جان درودرج است
كلاهي دلكش است اما بترك سرنمي ارزد
چه آسان مي نموداول غم دريابه بوي سود
غلط كردم كه اين طوفان به صد گوهرنمي ارزد

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 12:23 موضوع | لینک ثابت

میلاد حضرت علی ابن ابیطالب

و روز پدر بر تو وهمه مسلمانان و ایرانیان

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در پنجشنبه چهارم مرداد 1386 ساعت 17:19 موضوع | لینک ثابت

كاش مـي شــــــــــــــــد در كنـارت
عاشـق و ديوانــــــــــــــــــــه بـودن

بـا دل مســـــــــــــــــت و خرابـت

همدل وهــــــــم خانـه بـودن

كاش مـي شــــــــــــــــد در خيالـم

خـواب ورويـــــــــــــــــاي توديـدن

در دل شـب مســــــــــــــــت بــودن

چشـم زيبــــــــاي تـو ديـدن

كاش مـي شـد از نگاهـت

                                                                  پل بـه دنيـاي دلـت زد
                                                                              مست چشمـــــــــان تـو بـود و

بوسـه نـا غافلــــــــــت زد!

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در پنجشنبه چهارم مرداد 1386 ساعت 12:13 موضوع | لینک ثابت

(`'·.¸ عاشق دل سوخته ¸.· '´)

.:. حتي براي لحظه اي .:.

.:. قصه من .:.

.:. بيچاره من ، بيچاره تو .:.

می خواهم بروم

..:: اگه تنها و غریبی... ::..

خیلی سخته ...

سردار ماه

زیباترین .....

روز پدر

کاش ...