نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در دوشنبه سی ام بهمن 1385 ساعت 15:3 موضوع | لینک ثابت

ديوانه ات گشتم ؟ تو عاشق نبودي خيلي دير فهميده بودم. چشم هايت پی

ديگري بود ومن اين را نفهميده بودم. درتمام لحظه هايم هيچ کس تنهائيم

را حس نکرد آسمان غم گرفت هيچ کس برکه طوفاني ام را حس نکرد.

آنکه سامان غزلهايم از اوست بي سرو سامانيم را حس نکرد

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در دوشنبه سی ام بهمن 1385 ساعت 14:40 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در دوشنبه سی ام بهمن 1385 ساعت 14:35 موضوع | لینک ثابت

سحرگاهان همراه با طلوع خورشید

با عشق تو متولد می شوم

تا شامگاه از نبودنت می سوزم و می سازم

اگر باشی از وجودت جان می گیرم

و با نفست زندگی می کنم

و با خنده ات آرزوهایم را به فراموشی می سپارم

به اندازه تمام ستاره های اسمان دوستت دارم

همان ستاره هایی که شبهای خلوتم را نظاره گر بودند

ودر اخر ای افتاب زیبای شرق

 از این انتظار سرد خسته شدم

دریابم

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در دوشنبه سی ام بهمن 1385 ساعت 14:27 موضوع | لینک ثابت

این منم که تو را می خوانم

نه پری قصه هستم در آفاق داستان

و نه قاصدکی در یک قدمی تو

من یک انسانم

کسی که همواره به یاد توست

سالهاست با رودخانه و آسمان زندگی می کنم

برای کفتران چاهی دانه می ریزم

و ماه را به مهمانی درختان دعوت می کنم

این تویی که مرا در تمام لحظات می بینی

می نویسم تا تمامی درختان سالخورده بدانند

که تو مهربانترین مهربانی

پس آرام و گرم می نویسم

دوستت دارم

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در دوشنبه سی ام بهمن 1385 ساعت 14:24 موضوع | لینک ثابت

رز سرخ: عشق بي ريا-زيبايي-شجاعت-احترام-تبريك- "دوستت دارم" *

رز سفيد: پاكي-معصوميت-راز-سكوت-فروتني-احترام- "عشق من به تو

عميق و خالصانه است" * رز صورتي: قدرداني- "متشكرم" وقار-

ستايش-همدلي-لطافت-شادكامي- "باورم كن" - "تو خيلي دوست  داشتنی هستی

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در دوشنبه سی ام بهمن 1385 ساعت 14:20 موضوع | لینک ثابت

سلام بچه ها بعد از مدت ها فال گرفتم فالش خیلی خوب بود و تصمیم گرفتم فالم رو رو وبلاگ بیارم 

ای بخیر بکوش که صاحب خبر شوی

                                                             تا راهور نباشی کی راهبر شوی

در مکتب حقایق پیش ادیب عشق

                                                            هان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی

ای صاحب فال بزودی خبر خوشی بشما میرسد و به ارزویت میرسی

فراموش نکن تقرب بخدا و راستی و درستی باعث اینکار شده است

از زمان عمرت بخوبی استفاده کن و از بد گویی و پر گویی بپرهیز

عصبا نیت در کارها سبب میشود تا جسمت بیمار شود ملایم باش وشاکر خد ا باش

                با این فا ل خیلی حا ل کردم به مولا...............

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385 ساعت 15:34 موضوع | لینک ثابت

تا زورق وجودم را از تلاطم بی امان

                                           با من باش ای چشمه محبت

                                            امواج اقیانوس هستی در امان داری

با من باش تا صخره های رنج و محنتوجودم را در هم نشکند.

سرابم باش .

تا در کویر برهوت هستی ازنشییه دیدارت سیراب گردم

و برای ادامه مسیر راهم توانی دگر یابم

تو را که چون کوه مقاوم و صبوری

تو را میخواهمت برای ابد در کنارم با نفسهای مطمین و استوارت.

تو را که زنجیرهای رنج و بدبختی در برابرت بی صلابتند

تو را که زمستان و سیاهی در خانه دلت راهی ندارد

و من نیازمند جرعه ای از اب وصالت پس با من بمان ای همیشه بهار

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 19:46 موضوع | لینک ثابت

              برای دوستی که خواهان اشنایی بیشتر با من بودند

نام: گمنام

نام خانوادگی: سرگردان

محل تولد: محراب غم

تاریخ تولد مورخ: عشق/ عاشق/ معشوق

ساکن: شهر غم

ادرس: خیابان بدبختی - چهار راه تنهایی - کوچه ی

غربت ـ پلاک دلتنگی   خانه ی محبت

شغل: شرکت ناامیدی زندگی

مقصد: شهر تنهایی

جرم: عشق و عاشقی

کوله بار: غم و قصه

امیدوارم خودم را دقیق معرفی کرده باشم.

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 12:33 موضوع | لینک ثابت

و تقدیم به انان که :

قلبشان احساس تپدن دارد

                                        دلشان اختصاص به سر گذشت هاست

چشمشان شاهد عصیان و سر گردانی هاست

                         گوششان پرده سکوت را در دل فریاد ها پاره می سازد

لبشان جز عشق چیزی را زمزمه نمی کند

                                     دستشان دیوار جدایی ها را ویران می سازد

روحشان اختصاص به اینده و ارزوهاست

وهرجابدنبال گمشده شان هستند تا شاید قلبشان کاخ ارزو را برای معشوقه شان بنا

                                       بسازد

و تقدیم به انان که :

                  در یک لحظه عاشق می شوند و عشق را به یاد می اورند

                          ( تقدیم به همه عاشقان )

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 11:53 موضوع | لینک ثابت

محبوبم مرا راهنما باش                                          به   دیاری که انسانها

                   جز عشق به چیز دیگری برای زنده بودن محتاج نباشند

        به دیاری دیگر           که معنای هرچیز    به عشق در زندگی ختم شود

 انجا که انسانها                                  از بدو تولد به عشق ایمان داشته باشند

 جایی که انسانها                           نان شادی ها یشان را با هم قسمت می کنند

                                  انجا که عشق مقدس ترین است

                                                                    مرا به دیار زندگی ببر

                                                                                   به دیار عشق و دلدادگی

                                          VeRy I Love You

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 11:48 موضوع | لینک ثابت

عشق.......                                          Love.......

                از نظر معلم ریاضی مجهولی است که هیچ جوابی ندارد

                از نظر معلم ورزش توپی است که هرگز اوت نمی شود  

                ازنظرناظم دفترانضباطی است که دران چیزی نوشته شده است

                 و از نظر من....... تویی و فقط تو.......             

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 11:43 موضوع | لینک ثابت

گفتي كه مرا دوست نداري گله اي نيست بين من و

عشق تو ولي فاصله اي نيست گفتم كه كمي صبر كن و

گوش به من كن گفتي كه نه بايد بروم حوصله اي نيست

پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف تو رفتي و ديگر اثر

از چلچله اي نيست گفتي كه كمي فكر خودم باشم و

آن وقت جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

تو نمیدونی من چی کشیدم وقتیکه گفتی تورو نمیخوام

باور ندارم که دیگه نیستی حالا تو رفتی من اینجا تنهام

یه شوخی بود و یه قصه ی تلخ وقتیکه گفتی تورو

نمیخوام خیال می کردم می خوای بترسم شاید هنوزم

باور نکردم چشمای گریون، دستای خسته، دوری

چشمات منو شکسته رنگ اون چشات، چشای سیات،

زنجیر دلت دستامو بسته شاید یه حسود چشممون زده

بگو کی ما رو تنهایی دیده ولی می دونم تو آسمونا قصه

ی ما رو یکی شنیده تو باور نکن هرکی بهت گفت پیشت

میمونم باور ندارم که دیگه پیشت میمونه

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 11:39 موضوع | لینک ثابت

چگونه فراموشت کنم که تو مرا از خرابه های بی کسی به قصر عشق هدایت کردی

عاشقی بی قرار یاری با وفا برای خویش ساختی

                                                            اهو بره ای که دوستی گرگ را پذیرفتی

و برای اشک های من شانه هایت را ارزانی داشتی

                                                     و با صداقت عاشقانه ات دلم را بدست اوردی

چگونه فراموشت کنم که سالها در خیالم سایه ات را می دیدو طپش قلبت را حس کردم

به جستجوی یافتند در درگاه پروردگاردعا می کردم که خدا پس کی او را خواهم یافت

چگونه فراموشت کنم تو را که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 11:34 موضوع | لینک ثابت

                            (( به نام اشک لیلی و سوزش دل مجنون ))

               در شبی خاکستری که ستارگان چنان در خلوت فرو رفته اند

                     که فراموش کرده اند اسمان بودنشان چقدر تنهاست

                   تو را میخوانم ای صبور صمیمی ثانیه های بیقراریم

             از تو میخواهم که فردایی سبز به روح پریشان و منتظرم هدیه کنی

                 و همچنان چشم به راه قاصدک خواهم ماند تا مهربانیت را با

               تمام وجودم احساس کنم وقلبم رو به مهمانی عشق تو دعوت کنم

                            (( در انتظارت خواهم ماند ))

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 11:31 موضوع | لینک ثابت

از نگاه من تو نوری از بهشت هستی

نام نازنینت رزهای قلبم رو ابیاری میکند

تو ای بالاتر از عشق ای زیباترین

با تو میتوان خوشبختی را با قشنگترین صدا ها سر داد

ای که نامت امید زیستن من است

ای که هر لبخندت مرحمی است برای زخم کهنه ام

اگرچه از تو دورم اما با نگاهای عاشقانه ات وصدای

دلنشینت و طنین نفس گیرایت زندگی را در اینجا سپری می کنم

ای عزیزتر از جانم تا دنیا دنیاست دوستت دارم

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 11:29 موضوع | لینک ثابت

عقربه های ساعت سوراخ می کنند بادکنک زشت دلتنگی را....
دهان کفشهایم می بلعد لحظه های با تو رفتن را را.....
گذر زمان تاریک می کند  ثانیه های با تو  بودن را....
وقتی نگاهت سلولهای مغرم را می رباید.....

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 5:52 موضوع | لینک ثابت

نازنینم اگر می روی برو

به خدا می سپارمت

می روی ...

دل من را با خود ببر

به یادگار

نشکن این دل پاک و ساده

به یاد داشته باش وجود تنهایه مرا

و نشکن عهد ناشکستنی

و از یاد نبرد چشمان منتظر من

و تلخی سکوت جاده

از یاد نبر که از یاد نمی برمت

و همیشه در یادمی

در وجودمی

می روی

ولی با خود نبر خاطراتت را که من با آنها خوشم

می روی ...

و حرفهای زیبایت را از یاد نبر

و بوی گل های شب بو

می روی ولی باران را با خود نبر

بوی طراوت گل های باغچه را با خود نبر

بهار هستی را پاییز نکن

ترانه هایم را غمگین نکن

چشمان را به در نگذار

و نفسم را آه نکن

می روی ...!به یادم باش

نوشته شده توسط محمد جواد نمازی اصفهانی نژاد در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 5:32 موضوع | لینک ثابت